Nigeria:  Terreur eist vele doden

Maandag, 30 januari 2011

 

Opnieuw komen berichten binnen over zware terreuraanslagen in het noorden van Nigeria.  Op 20 januari werden in de noordelijke stad Kano verschillende doelen geviseerd, en explodeerden bomauto’s bij het hoofdkantoor van de politie, bij de Immigratiedienst en op verschillende plaatselijke politiekantoren.  Ook de gebouwen van de “SSS” (State Security Service) werden niet gespaard.

In deze stad van 10 miljoen inwoners leek het wel de staat van beleg.  Veiligheidsdiensten werkten de klok rond om rust en vrede terug te brengen in de stad.  Men schat het aantal slachtoffers op zeker 160.  De aanslagen zijn opgeëist door Boko Haram, de moslim-extremistische sekte die de sharia-wet in geheel Nigeria wil invoeren.

In het overwegende islamitische noorden is de sharia-wet al sinds de 15de eeuw van kracht, enkel voor burgerlijke zaken.  Vanaf 1999 kwam daar ook het strafrecht bij.   Vanwaar dan toch die bittere agressie van Boko Haram?  Het blijkt dat ook het Britse rechtssysteem is blijven voortbestaan, en vele moslimgeleerden discussiëren nog steeds over hoe juist de sharia-wet toe te passen.  Aangezien er heel wat corruptie bestaat in openbaar bestuur, leek de sharia-wet een manier om sociale rechtvaardigheid te bereiken.  Maar bij de uitbreiding van de sharia bleek er niets te veranderen aan die corruptie.   Dit was één van de oorzaken van de diepe frustratie van de Boko Haram- leden, en daarom viseren ze  in de eerste plaats de overheid (in het bijzonder de politie- en veiligheidsdiensten), en dat op zeer gewelddadige wijze.

Maar Boko Haram wil tevens gans Nigeria, dus ook het christelijke zuiden, onderwerpen aan de sharia.  Het geweld breidt zich daarom uit naar het (rijke) zuiden,  en naast de overheid worden vooral ook christenen geviseerd.  Maar vele moslims gaan niet akkoord met de handelswijze van de extremistische sekte,  en zij worden daardoor eveneens een doelwit.  Onder de slachtoffers in Kano bevonden zich vele moslims.  Maar vooral de christenen leven in angst voor de blinde agressie van de gewelddadige sekte.

Bron:  eigen berichtgeving (VOMC Nigeria),  De Standaard dd 26.01.2012 (Artikel van Ine Roox, redactrice buitenland)




Woensdag 17 januari 2012

 Tanzania: kerken vernietigd, arrestatie vanwege christelijk geloof

Ver weg van de aandacht van de media, en ook ver weg van onze leefwereld, worden in de oostelijke regio van Afrika kerken vernield en christenen gearresteerd omwille van hun geloof. 

Op het eiland Zanzibar, voor de kust van Tanzania, werden twee kerken vernield door moslim-extremisten.  Het gaat om twee kerkgebouwen op zo’n 10 kilometer van Zanzibar-Town. De Siloam Kerk werd zo goed als afgebroken door een groep van zo’n 100 moslims, en het gebouw van de Pinkster-Evangelische Beweging werd in brand gestoken. 

Op de Komoren-eilanden werd een christen gearresteerd omwille van zijn geloof. Toen Musta Kim, een ex-moslim, in maart 2010 thuiskwam na het bijwonen van een bidstonde, merkte hij de sporen van een inbraak in zijn huis. Hij rapporteerde dit aan de politie;  en deze kwam ter plaatse voor een onderzoek. De agenten vonden christelijk materiaal (een Bijbel en een video), en plots was Musta geen slachtoffer meer, maar een dader. Hij was aanhanger van een verboden religie, en werd gearresteerd. Acht  maanden later werd hij vrijgelaten. Zijn familie aanvaardde hem niet meer, en hij had geen onderdak, terwijl hij dan nog leed aan een huidziekte.

Bron:  Compass Direct 16.01.2012




 Wit-Rusland:  christenen vragen vrijlating politieke gevangenen

Woensdag, 14 december 2011

Wit-Rusland handhaaft een strenge controle op de meningsuiting, en wordt beschouwd als de laatste dictatuur in Europa.  De voormalige presidentskandidaten Andrei Sannikov en Nikolai Statkevitsj zitten momenteel in de gevangenis, net als mensenrechtenactivist Ales Beljatski.  Zij zijn nog maar enkele van de vele politieke gevangenen in dit land.

Christelijke kerken (orthodoxen, katholieken en protestanten) in Wit-Rusland verenigen zich om te protesteren tegen deze toestand.  Sinds begin november komen ze dagelijks samen op het Oktoberplein in de hoofdstad Minsk om de vrijlating van de politieke gevangenen te eisen.

Op 22 november ll. werd zulk een betoging bijzonder gewelddadig uiteen geslagen.  De actievoerders werden verjaagd, uitgescholden en beledigd.  Maar daar laten ze het niet bij;  ze dienden klacht in tegen de officieren die de “opruimactie” leidden.

Het is voor ons, Europeanen, belangrijk om te weten dat vervolging en repressie bijna achter onze hoek nog steeds plaatsheeft.

Bron:  Kerknet, 13.12.11




Woensdag 16 november 2011

 Nigeria:  moslim-extremisten plegen aanslagen op christenen en overheid

Vrijdag 4 november is opnieuw een zwarte dag in de ondertussen lange reeks van aanslagen in Nigeria, voornamelijk in het woelige noorden.  De radicale moslimgroepering Boko Haram zond zelfmoordterroristen naar de stad Damaturu, zo'n 130 km van de hoofdstad Abuja.  Doelwitten waren het politiehoofdwartier, drie politieposten en verschillende kerken.  Het dodental wordt momenteel op ongeveer honderd gerekend.  Daarbij bleven burgerslachtoffers niet gespaard.

Boko Haram (wat betekent:  "Westerse opleiding is heiligschennis") plande deze wraakactie omdat de overheid niet inging op hun eis om enkele gevangengenomen leiders vrij te laten.  Zij worden de "Nigeriaanse Taliban" genoemd, en hebben banden met Al Qaeda.  Zij dreigen met verdere acties, als wraak op het ingrijpen van de overheid.  Zij wensen een moslimregering en het invoeren van de sharia.  Om die reden zijn christenen ook hun doelwit.

(Bron:  De Standaard 7.11.2011)

Via Compass Direct kwam een bericht binnen dat er in de periode van 20 november t/m 24 november in het Plateau-gewest verschillende aanvallen werden uitgevoerd door moslims-herders van de Fulani-stam, tesamen met moslimsoldaten op christelijke burgers.  Hierbij vielen zo'n 45 slachtoffers.

Het blijft heel onrustig in Nigeria, zeker nu sommige moslimsoldaten uit het regeringsleger meevechten, en hun wapens gebruiken tegen de christelijke bevolking.

(Bron:  Compass Direct 28.11.2011)

 




Maandag, 12 september 2011

 Pakistan:  petitie voor vrijlating Asia Bibi

Klik op de videolink hiernaast voor het verhaal van Asia Bibi.

“Onze Christus offerde zijn leven aan het kruis voor onze zonden.... Onze Christus leeft”.

 

Asia Bibi werd ter dood veroordeeld voor godslastering:  zij getuigde met bovenstaande woorden over Christus tegenover de vrouwen die met haar samenwerkten.

Zij wacht nog steeds in een Pakistaanse gevangenis op het vonnis van het Hooggerechtshof van Lahore, als reactie op haar beroep.

Ondertussen startte onze Amerikaanse zusterorganisatie “Voice of the Martyrs” een petitie-campagne.  In aansluiting op de 150 000 handtekeningen van Pakistaanse christenen trachten we samen 1 miljoen handtekeningen te verzamelen! 

U kan ook online uw steun betuigen aan Asia Bibi en andere Pakistaanse christenen.  Dit kan via de site www.callformercy.com (Engelstalig).

De handtekeningen worden aangeboden aan de Pakistaanse ambassade in Washington.





Woensdag 24 augustus 2011

 Oeganda:  Meisje van 14j mishandeld na christen te zijn geworden

 

Susan en haar broer leven samen met hun vader in het dorpje Isango, in het westen van Oeganda.  Haar vader en moeder zijn gescheiden, en haar moeder verliet het huis.

In maart 2010 kwam er een evangelist op bezoek in de school van Susan, en wat hij vertelde raakte haar aan.  Ze besloot haar vertrouwen in Christus te stellen, maar dat was niet naar de zin van haar vader.  Volgens Susan had hij zijn kinderen al bedreigd, zelfs met een mes, als waarschuwing om zich niet te bekeren tot Christus.

In oktober 2010 vonden buren haar in een kamer, met zo goed als geen water of voedsel.  Daar had ze gedurende zes maanden opgesloten gezeten, zonder daglicht en zonder eten.  Haar broer zorgde in het geheim voor wat voedsel, en bracht uiteindelijk de bezorgde buren op de hoogte.  Ze brachten haar naar een naburig ziekenhuis;  ze was zo verzwakt dat ze amper kon lopen.  Haar vader werd wel gearresteerd, maar kort daarna terug vrijgelaten.

De pastor van de kerk in de nabije stad zorgt samen met buren en kerkleden voor het geld om het ziekenhuis te kunnen betalen.

Bovenal is het fantastisch dat Susan nog steeds vasthoudt aan de Heer Jezus Christus.  Het is een indrukwekkende getuigenis van een meisje van 14 dat zulke dingen heeft moeten ondergaan.

Bron:  Compass Direct




Vrijdag,  15 juli 2011

 Nigeria:   Kerken in het noorden lopen leeg wegens dreiging moslims

 

 

In de noordelijke staat Borno wachten christenen angstig het einde van de maand juli af,  het tijdstip dat leden van de extremistische moslimgroepering Boko Haram de dood zullen herdenken van hun leider.  Mohammed Yusuf, die Boko Haram stichtte, overleed twee jaar geleden,  en de herdenking zal naar verwachting aanleiding geven tot terroristische aanvallen op christenen.

De schrik zit er goed in bij de christenen, die al vele aanvallen te verduren hebben gehad.  De meeste kerken in die regio werden volledig met luiken afgesloten,  veiligheidsagenten staan paraat,  en kerkdiensten hebben plaats op ongeregelde tijdstippen, omdat de aanvallers weten dat de diensten meestal doorgaan op zondag, 10u.

In de stad Maiduguri zag de Living Faith Church haar bezoekersaantal teruglopen van zo’n 2250 gelovigen naar 760.  Gezien de gewelddadige aanvallen en bomaanslagen op kerken is dat niet verwonderlijk.

Boko Haram heeft de verantwoordelijkheid opgeëist voor deze aanvallen, en heeft de jihad uitgeroepen tegen de Nigeriaanse overheid.  Men wacht nu af wat deze extremistische groepering in het schild voert naarmate het einde van de maand nadert.

Bron:  Compass Direct 13.07.11

 




Maandag 4 juli 2011

 Syrië:  christelijke minderheid in gevaar

In Syrië, waar het momenteel heel onrustig is, dreigt de opstand tegen het regime ook gevolgen te hebben voor de minderheidsgroepen onder de bevolking, waaronder de alewieten (geloofsovertuiging met verschillende invloeden vanuit o.a. animisme, sjamanisme en christendom) en de christenelijke minderheid.

De Syrische bevolking bestaat grotendeels uit soennitische moslims (ongeveer 75%), die zich verzetten tegen het huidige regime van president Assad.  Het regime reageert met ware slachtingen onder de bevolking.  De alewieten alsook de christelijke minderheid zouden zich in bepaalde steden achter het regime scharen, uit angst voor vervolging vanwege de moslims indien president Assad zou afgezet worden.  Maar op andere plaatsen betogen christenen zij aan zij met moslims.  Daardoor ontstaat een heel onduidelijke en zeer gespannen situatie onder de bevolking zelf.

Het is te verwachten dat politieke en religieuze belangen mekaar zullen doorkruisen, waarbij de kleinste bevolkingsgroepen het meeste gevaar lopen.  Nu al zijn conservatieve soennitische moslims zich aan het bewapenen tegen het regime, hetgeen heel begrijpelijk is, maar wat ook een groot gevaar inhoudt voor de veiligheid van christenen en andere minderheden.

Bron:  "De Standaard" 04.07.2011




Vrijdag, 17 juni 2011

 Nigeria:  christelijke nederzettingen moesten verdwijnen

In de staat Bauchi, in het noorden van Nigeria, bevinden zich enkele kleine nederzettingen, waar christenen midden in een gebied wonen temidden van hoofdzakelijk moslims.  Op 10 februari dit jaar kwam het tot een treffen in het dorpje Mdandi met moslims.  Toen verdedigden de christenen zich, en beschermden hun gebied.  Maar op 27 maart jl. kwamen de moslims terug, met meer, en met vuurwapens.  De christenen konden niet anders dan vluchten;  hun twee kerkjes en hun huizen werden vernield.

Een ander dorpje, Gumel, werd eveneens aangevallen:  daarbij kwamen twee christenen om, drie kerkgebouwen en meer dan 50 huizen werden volledig vernield.  Meer dan 300 mensen moesten uitwijken naar een andere plaats om te leven.

Ondertussen bleek dat de dorpjes overgenomen zijn door Fulanami-nomaden (moslims), die het gebied gebruiken om hun kudden te laten grazen.  Het is onmogelijk voor de christenen om naar hun dorpen terug te keren. 




Maandag, 6 juni 2011

 Algerije:  zware veroordeling voor christen die evangeliseerde

Siaghi Krimo is een enthousiaste christen, die in Oran, een stad ten westen van Algiers, graag het evangelie doorgeeft.  Toen hij aan zijn buurman een christelijke CD overhandigde, liep het mis.  De buurman diende een klacht in tegen Siaghi wegens belediging van Mohamed, de profeet van de Islam.

De rechter baseerde zijn uitspraak enkel op de klacht van deze buurman, en sprak een veroordeling uit die de gehele christelijke gemeenschap met verstomming sloeg.  Siaghi zou vijf jaar de cel ingaan, en dient een boete te betalen van 200 000 Algerijnse dinars (ong. 1900 Euro).  Dit was zelfs veel meer dan de aanklager had geëist:  deze had twee jaar cel en 50 000 dinar (475 Euro) vooropgesteld.

De advocaat van Siaghi stelde dat deze zware veroordeling erop duidt dat de overheid sterk bevooroordeeld is tegenover de christelijke gemeenschap.  Siaghi kan nu nog beroep aantekenen, en hoeft zolang de gevangenis nog niet in.

Volledig overschaduwd door de oorlog die generaal Khadafi voert tegen de rebellen (en de V.N.) in buurland Libië, komen de berichten inzake vervolging in Noord-Afrika maar moeilijk onder onze aandacht.   

 

Bron:  Compass Direct 30.05.2011




Woensdag, 20 april 2011

 Mexico: christenen bedreigd door drugkartels en misdaadorganisaties

 

Op zondag 10 april jl. hielden zo’n 500 gelovigen hun eredienst in hun gebouw, "El Shaddai", in de stad Lazaro Cardenas. Om kwart na acht ’s morgens stormden plotseling vier gemaskerde mannen het gebouw binnen, en begonnen met machinegeweren in de lucht te vuren. Vooraleer de verschrikte gelovigen goed en wel realiseerden wat er gebeurde, werd pastor Santiago naar buiten gesleurd.

Daags nadien ontving de familie van de pastor een bericht van de ontvoerders: zij eisten een losgeld van 20 miljoen pesos (ong. 1.260.000 Euro). Zelfs al zou de familie het losgeld bijeen kunnen krijgen (wat zeer twijfelachtig is), is het niet zeker of de pastor levend terugkomt.

Drugkartels en misdaadorganisaties hebben het op de evangelische kerken gemunt, omdat zij menen dat daar geld te rapen valt, en omdat vele herstellingsoorden voor drugsverslaafden en criminelen zijn opgericht en beheerd door de evangelische gemeenschap.  Vele pastors worden bedreigd, ontvoerd en overvallen.  

(Bron:  Compass Direct 15.04.11)




vrijdag 8 april 2011

 Maleisië:  Bijbels mogen gedrukt worden in de plaatselijke taal

  

De overheid in het streng islamitische Maleisië liet tot heden niet toe dat Bijbels gedrukt werden in de eigen talen, en daarom werden ze ingevoerd.

De betrokken organisaties maken melding dat dit enkel kan onder bepaalde voorwaarden.  Het Maleisische Bijbelgenootschap, dat 5100 Bijbels aanbood, moest toezien hoe de overheid de kaften aan de buitenzijde afstempelde met “Deze Goed-Nieuws-Bijbel in Maleisisch mag enkel gebruikt worden door christenen”.

Vele Bijbels werden tevens in beslag genomen, omdat daarin het woord “Allah” werd gebruikt om God aan te duiden.  De christelijke gemeenschap reageerde verontwaardigd.

De overheid heeft op 2 april toch een versoepeling doorgevoerd.  Men wil de christelijke gemeenschap tegemoetkomen met de verkiezingen in het vooruitzicht in de staat Sarawak op het eiland Borneo.  Daar is 40% van de bevolking christen.

Het is nu toegestaan om de Bijbel in de Maleisische taal te drukken en in te voeren, zonder voorwaarden.

Christenen ter plaatse nemen een afwachtende houding aan.   Ze zijn niet zeker dat de overheid ook woord zal houden.

Bron:  Compass Direct,  6 april 2011




woensdag, 23 maart 2011

 Geweld tegenover christenen in Pakistan blijft voortgaan

 

De stad Hyderabad in de Sidh Provincie, Pakistan, maart 2011:  christenen kwamen samen in hun kerk om de 30ste verjaardag te vieren van het Leger des Heils.  Maar het feest zou van korte duur zijn.

Buiten aan de kerk verzamelden zich moslimjongeren, en begonnen de samenkomst te storen door luide muziek vanuit hun GSM’s.  Toen christenvrouwen de kerk wilden binnengaan, werden ze door de jongeren lastig gevallen.  Vier broeders kwamen de kerk uit om daar een eind aan te maken, en het mondde uit in een heftige discussie met de jongeren.  Even later gingen die weg , woedend.

Niet lang daarna kwamen de jongeren terug, met handwapens.  Ze openden het vuur op de christenen, waarbij ze twee broeders vermoordden, en twee anderen ernstig verwondden.

Younis Masih laat zijn vrouw en vier kinderen achter,  Jameel Masih was net een maand daarvoor getrouwd.

Pakistan komt amper in het nieuws, nu berichten uit andere landen ons overspoelen.  Maar het geweld, en vooral tegen christenen, blijft onverminderd doorgaan.

 Bron:  Compass Direct 22.03.11




Vrijdag, 11 maart 2011

India:  Orissa:  christenen leven nog steeds onder spanning  

(Van onze contactpersoon in India, die een groep pastors in Orissa opvolgt:)

Het lijkt momenteel rustig in Orissa. In antwoord op ons gebed houdt de overheid een oogje in het zeil, en waakt zij over de diverse belangengroepen ter plaatse. Maar de fanatieke hindoes handelen op een heel sluwe wijze:  zij beschuldigen christenen op valse wijze; de kerken zouden arme mensen verleiden met het aanbieden van geld om hen zo te "bekeren" tot het christendom. Ook de plaatselijke media maken hier melding van in hun berichtgeving, en brengen zo een vals beeld van de trouwe werkers. 

Onze broeders en zusters ontmoeten echt veel haat en vernedering. Zij worden echter bemoedigd als ze zien hoe de Heer hun gebeden beantwoordt en hun werk zegent. We kunnen niet besluiten dat het gevaar verdwenen is. Er zijn nog steeds voorvallen van vervolging die zich voordoen, en soms worden mensen verraden. Sommige evangelisten, pastors en zendelingen zijn nog niet teruggekeerd naar de plaatsen die zij verlaten hebben.

(Vanwege onze collega's te Finland:)

Onze collega's van Finland, die ook projecten hebben in Orissa, bevestigden dat er nog steeds druk is op de christenen.  Er is sprake van moorden, vernielen van huizen, mensen zonder inkomen...  Vele christenen leven naast hun vervolgers.  Vooral kinderen zijn slachtoffer:  ze lijden onder traumatische ervaringen, hebben moeite om zich te contentreren, en kunnen volwassenen maar moeilijk vertrouwen.

Maar zij hebben hun vervolgers vergeven, en dat is Gods werk.  Ze blijven op Hem vertrouwen.  Dat blijft verrassend, zeker in die omstandigheden.




maandag 31 januari 2011

Nepal:  recht op christelijke begrafenis in het gedrang



Op een ongebruikt stuk akkerland in de buurt van Kathmandu bevinden zich een 200-tal graven van christenen.  Er bevinden zich geen kruisen of andere christelijke symbolen op deze graven, om te voorkomen dat ze vernietigd zouden worden door Hindoes.
Ook het graf van Narayan Guide, een voormalige (christelijke) kapitein van het Nepalese leger bevindt zich daar.

Er zijn plannen gemaakt dat het graf van Guide verwijderd zal worden, samen met de 200 andere graven.  De Nepalese organisatie die de grootste Hindoe-tempels beheert, eist het akkerland op om er een grote tempel neer te zetten, en het resterende gedeelte
te gebruiken als begraafplaats voor Hindoes.   Hierbij worden geen christelijke graven meer geduld.

Nepal viert 2011 als "jaar van het toerisme", en wil een miljoen bezoekers aantrekken.  Dit wordt als reden aangehaald om zo snel als mogelijk de tempel neer te zetten op het akkerland, om toeristen te kunnen ontvangen.

Christenen zijn het ondertussen moe om petities te houden en deze over te maken aan verschillende gezagsdragers.  Zij verstaan het belang van deze tempel voor het imago van de staat, maar zij vragen ook begrip voor hun recht op een begraafplaats.
Deze situatie tekent de gespannen situatie tussen Hindoes en christenen in Nepal.

Bron:  Compass Direct 25.01.2011




Maandag, 17 januari 2010

 Christenen in Laos niet gewenst

 

In Laos volgen vele mensen het Boeddhistische geloof;  naar westerse “indruk” een vredevolle religie, maar niet altijd in de praktijk.  In Laos ondervinden christenen een enorme weerstand vanwege Boeddhisten.

Pastor Kye, een toegewijde herder van vijfhonderd gelovigen, is uiteindelijk, na een periode van gevangenschap, uit zijn dorp verhuisd, omdat de Boeddhistische inwoners hem niet aanvaardden.  Hij bleef voortdurend het evangelie verspreiden, dit tot grote ergernis van de Boeddhisten.

Toen hij later naar het dorp kwam om zijn neef te helpen verhuizen, werden ze plots gearresteerd.  Zonder vorm van proces werden ze maandenlang vastgehouden.  De politie staat hierbij op dezelfde lijn als de Boeddhisten, wat de christelijke gemeenschap enorm kwetsbaar maakt.

Kye vertelt tijdens een telefoongesprek met een medewerker van Open Doors wat hij heeft meegemaakt. “De politie bond onze handen en voeten vast aan de muur de eerste nacht na onze arrestatie. We konden niet zitten of liggen en dus ook niet naar het toilet. Ook konden we niet slapen. De volgende dag werden we naar een klein dorpje gebracht. De politie groef een grote kuil in de grond. Daar stopte ze ons in. We waren nog steeds geketend. Ze lieten ons een maand in de kuil zitten. Waarschijnlijk wilde de politie onze arrestatie geheim houden. Wat ik toen allemaal meemaakte, was erger dan de eerste tijd in de gevangenis.”

Uiteindelijk worden de mannen in 2010 vrijgelaten, omdat er geen bewijs is voor hun ‘misdaad’. Voor Kye een opluchting, maar er kan hem zo weer iets overkomen om zijn geloof. De vervolging in Laos gaat door. De overheid staat negatief tegenover christenen en houdt hen streng in de gaten. Regelmatig worden christenen gearresteerd en onder druk gezet om hun geloof op te geven.

Bron:  Discussieplatform Politics.be/Open Doors




donderdag 6 januari 2011

Christenen in Iran zwaar vervolgd

Uit eerste hand vernomen we hoe zwaar de christenen in Iran vervolgd worden.

Dankzij zending per satelliet komen vele Iraanse moslims tot geloof in Christus. "De Islam werkt niet. Veel mensen raken werkloos, de prijzen vliegen de pan uit. Vele moslims in Iran raken moedeloos en zoeken naar iets van waarde. Dit vinden ze in Jezus Christus.

Maar... de regering van Iran is er niet blij mee dat zovele van hun inwoners christen worden. In oktober hoorden we al dat de veiligheidspolitie gebruik maakt van de Nokia-geheimen om het gsm-verkeer te onderscheppen. Telkens het woord 'christen' maar vernoemd wordt in sms of telefoongesprek, wordt de hele machinerie in gang gezet om de gebruikte gsm op te sporen. De eigenaar van het toestel en diegene met wie hij communiceerde, verdwijnen al snel in de gevangenis.Vaak komen ze daar niet meer uit.

Vandaag hoorden we dat iedere dag twintig christenen worden opgehangen. Vaak worden ze van 'smokkelen' of van 'dealen van drugs' beschuldigd. Ook nu werd weer het gsm-gevaar genoemd. De kerk in Iran groet snel maar moet een zware tol betalen. Wil u mee voor hen bidden?

Bron: HVK Alida




Dinsdag 21 december 2010

 Vietnam:  Overheid weerhoudt christenen om vieringen rond Kerst te houden

 

Op 19 december 2010 begaven zich honderden protestantse christenen vanuit tien noordelijke provincies naar het Nationale Conventie Centrum in het Tu Kiem District, waar ze zouden samenkomen voor een viering rond Kerstmis.  Tot hun grote verbazing stond er een cordon van politieagenten vóór de ingang van het Centrum, en de deuren waren hermetisch afgesloten.

Diep teleurgesteld dat de bijeenkomst niet mocht doorgaan, begonnen de christenen op het plein vóór het Centrum te zingen en te bidden.  Daarop greep de politie in, en joeg de menigte uiteen.  Daarbij werd geen geweld geschuwd, en kregen sommige christenen ervan langs met knuppels en de blote vuist.  De christelijke leiders trachtten voortdurend de menigte tot kalmte te brengen;  en uiteindelijk verlieten ze het plein.  Maar zes van hen, waaronder Rev. Nguyen Huu Bao, die die avond de menigte zou toespreken, werden gearresteerd, tot op de dag van vandaag.

Gelijkaardige voorvallen deden zich voor op vier andere plaatsen in Vietnam.  Deze aanpak bleek strenger en doelgerichter te zijn dan voorheen.  Een gerespecteerde Vietnamese leidsman, die in het buitenland verblijft, spreekt van een vooraf door de overheid geplande, goed georganiseerde actie.

Bron:  Compass Direct 21.12.10

 




vrijdag 2 december 2010

 Bhutan:  wettelijke status voor christenen bijna een feit

Het ziet er naar uit dat de overheid in Bhutan bereid is om hun kleine christelijke bevolkingsgroep te erkennen.  Dit zou voor het eerst zijn in de geschiedenis van het land.  Tot hiertoe was de christelijke kerk vooral actief in het verborgene.  Enkel het Boeddhisme en het Hindoeïsme waren de erkende religies.

De overheidscommissie die zich hierover buigt, zal eind december bekijken hoe een bepaalde christelijke organisatie geregistreerd kan worden om zo de ganse christelijke gemeenschap te kunnen vertegenwoordigen.

Het resultaat is dat twee christelijke gemeenschappen openlijk hun geloof kunnen beleven en eventueel kerken kunnen bouwen.

Zowel de koning, Jogme Khesar Namgvel Wangchuck, als de eerste minister, Lyonchen Jigmey Thinley, zijn geneigd om niet-Boedhistische en niet-Hindoeïstische gemeenschappen te erkennen.  De koning heeft in de V.S.A. en in Groot-Brittanië gestudeerd, en staat tolerant tegenover andere godsdiensten.

Het betekent een belangrijke stap in een regio waar christenen tot op heden een niet-erkende minderheid vormden.

 Bron:  Compass Direct 4 november 2010

 




woensdag 17 november 2010

 Nog steeds gedwongen bekeringen tot Hindoeisme in Orissa, India

 

Meer dan twee jaar nadat christenen zovele verwanten en bezittingen hebben verloren in een bloedige vervolging, blijkt er nog steeds weinig verandering te zijn gekomen in de verhoudingen tussen hindoes en christenen.  De overheid heeft nochtans opgeroepen tot kalmte en vrede, maar een intern onderzoek van de christelijke advocaat Nicholas Barba en zijn team wijst uit dat er momenteel een toestand heerst van wetteloosheid, angst en grote onveiligheid.

 

In het district van Kandhamal wordt een pastor in het dorpje Bodimunda voortdurend in de gaten gehouden door Hindoe extremisten, die hem verplicht hadden zich te bekeren tot het Hindoeisme.  In hetzelfde dorp hebben deze Hindoes bekomen dat geen enkel openbaar of privaat vervoermiddel in het dorp een christen vervoert.  Men ontdekte dat in huizen van christenen beelden van Hindoe-goden stonden,  enkel omdat deze christenen te bang waren voor represailles als ze de beelden zouden wegdoen.

 

De locale overheden doen weinig of niets om de christenen te verdedigen, en de hogere overheidsfunctionarissen blijken samen te werken met de locale Hindoe leiders.

 

Bron:  Compass Direct

 




woensdag 3 november 2010

 CHRISTENEN IN IRAK BETREUREN SLACHTOFFERS VAN   TERREURAANVAL

 

Op 31 oktober 2010 ‘s avonds kwamen een honderdtal christenen samen om er de eucharistieviering bij te wonen in de Lady of Salvation Church, een Syrisch-katholieke kerk in Bagdad.  In een ongemeend hevige aanval stormden 7 of 8 islamitische militanten de kerk binnen,  en maaidende aanwezigen neer door geweervuur, zonder enige genade.  Ze hadden toen al bommen tot ontploffing gebracht in de buurt, twee politieagenten neergekogeld, en hun eigen auto laten exploderen.

Een plaatselijke contactpersoon van Open Doors meldde dat het hoogstwaarschijnlijk om een vooraf geplande actie ging.

Irakese veiligheidstroepen begonnen kort daarna een aanval op de kerk,  en de militanten gijzelden daarop de nog levende christenen.  De veiligheidstroepen konden de militanten overmeesteren, maar 58 mensen vonden de dood, waaronder 12 politieagenten, drie priesters en vijf voorbijgangers.

 

De aanslag werd opgeeist door een organisatie die zich de “Islamitische Staat van Irak” noemt, en die gelinkt is aan Al Qaeda van Mesopotamie.

 

Op 2 november kwamen broers en zusters samen om de slachtoffers te begraven en te rouwen.  Het is maar weer een volgende trieste gebeurtenis in de lange reeks van aanvallen op christenen in Irak.  De regering betuigt haar medeleven, maar ondertussen zijn zulke woorden lucht voor de christenen;  ze vragen een diepgaand onderzoek naar deze aanval, daar de veiligheid in Irak nog steeds niet gegandeerd kan worden door de overheid.

 

Bron:  Compass Direct




vrijdag 15 oktober

 Saoudi Arabië:  dertien christen-immigranten opgepakt

 

 

 

De autoriteiten in Saoedi-Arabië hebben dertien immigranten uit de Filippijnen opgepakt vanwege 'het proberen te bekeren van mensen tot hun eigen geloof'. Dit meldt een ambtenaar van de Filippijnse ambassade in Riyad. Twaalf christenen zijn vrijgelaten na verzoekschriften die door hun werkgevers zijn ingediend. De 13e persoon werd op borgtocht vrijgelaten. De vrijlatingen betekenen echter niet dat deze zaak is afgehandeld.

"Als bewezen wordt dat ze schuldig zijn, worden ze teruggestuurd naar de gevangenis," voegt Ezzedin H. Tago, van de Filippijnse ambassade, toe. Op deze beschuldiging staat in Saoedi-Arabië de doodstraf. In het Arabische land is openbare uitoefening van niet-islamitische religies ten strengste verboden. Niet-moslims zijn alleen toegestaan in gebouwen voor particuliere, religieuze diensten. Verder is het bekend dat een commissie van de overheid invallen uitvoert tijdens religieuze, particuliere en niet-islamitische bijeenkomsten.

Er is in Saoedi-Arabië geen sprake van wettelijke erkenning of bescherming van de godsdienstvrijheid. De Filippijnse ambassade die toezicht houdt op de twaalf immigranten zegt protest te hebben aangetekend bij de politie. 

Bron:  Christelijk Informatie Platform




woensdag 8 oktober 2010

Algerije: Christenen beschuldigd van eten tijdens Ramadan
 
Op 12 augustus jl. waren twee mannen aan het eten tijdens de werkpauze op een private bouwplaats te Ain El-Hammam, toen politieagenten van een naburig kantoor op hen afstapten. Zij wezen de mannen erop dat het Ramadan was, en dat zij niet mochten eten. Toen de twee mannen zich bekend maakten als christenen, werden zij onmiddellijk in staat van beschuldiging gesteld wegens "het belasteren van de Islam".
Zij werden twee uren ondervraagd en werden terechtgewezen, tot er tenslotte een aanklager van de overheid aan te pas kwam, die hen duidelijk maakte dat Algerije een moslim-staat was, en er geen ruimte was voor christenen.
De rechter heeft de aanklacht echter laten vallen, omdat er geen wetsartikel bestaat dat kon toegewend worden om hen van rechtswege te vervolgen.
Dit voorval wekt wel heel wat bezorgdheid onder de Algerijnse christenen, die vermoeden dat de overheid in hun land sluikse wegen zoekt om de christenen onder druk te kunnen zetten.
(Bron:  Compass Direct)



maandag 27 september 2010

 Messiasbelijdende Joden uit huiskerk gezet

In het stadje Arad, vlakbij de Dode Zee, in het zuidoosten van Israël, kwamen messiasbelijdende Joden samen in een privé-woning, net als twee groepen Russischsprekende Joden, die eveneens christen zijn.

Zij moeten echter allen deze woning verlaten,  aangezien er geen ander gebedshuis erkend wordt dan een Joodse synagoge.

De voorganger van deze gemeente, Ds Figueras, zijn gezin en zijn gemeente zijn het doelwit van een kleine groepering  van ultra-orthodoxe Joden, de Chassidim Gur.  Deze houden protestdemonstraties en “waarschuwen” mensen in de buurt voor hetgeen er volgens hen zoal in de gemeente gebeurt.

In de week vóór 25 september kwamen er tweemaal ambtenaren op bezoek, die de voorganger ondervroegen, en hem duidelijk maakten dat de gemeente het huis dient te verlaten.

De echtgenote van Ds. Figueras, Debbie, riep haar vertwijfeling uit in een nieuwsbrief die zij kort geleden verspreid heeft:  “We staan nu echt op een kruispunt.   We hebben uw gebed nodig, want we weten niet meer hoe het verder moet.”

 (Bron:  kerknieuws.nl)




 
Maandag, 13 september 2010

 Christenen verlaten Irak na vertrek Amerikaanse troepen

 

Het Vaticaan meldde via zijn radiozender dat vele christenen vertrekken uit Irak, uit vrees voor vervolging.  De Iraakse ambassadeur bij het Vaticaan was de bron van dit bericht.

De kleinere geloofsgemeenschappen in Irak, zoals de christenen, hebben weinig vertrouwen in de Iraakse regering, nu de Amerikaanse troepen zich uit het land terugtrekken.

Dat schrijft de anglicaanse voorganger dr. Andrew White in The Washington Post van gisteren. „De Amerikanen konden wij tenminste vertrouwen, maar de Irakezen niet”, reageren de meeste christenen. De situatie onder Joodse Irakezen zou nog slechter zijn.

Het hoofd van de VN-vluchtelingenorganisatie UNHCR in Jordanië, Imran Riza, uitte twee weken geleden in de Duitse krant Der Tagesspiegel zijn zorg over de „systematische” aanvallen op christenen. Riza stelde dat nieuwe Iraakse regering er voor alle bevolkingsgroepen inclusief de christenen moet zijn.

De regering in Bagdad probeert vluchtelingen te bewegen terug te keren door land en geld aan te bieden. Iedere teruggekeerde christen kan op een baan, een bouwkavel en 1,5 miljoen dinar (ongeveer 1000 euro) rekenen.

De christenvervolging in Irak behoort nog altijd tot de heftigste ter wereld, zo stelde de Oostenrijkse journalist en islamkenner Paul Schulmeister twee weken geleden in het Oostenrijkse dagblad Die Presse. „Soennitische terreurgroepen plegen gerichte aanvallen. Bisschoppen en priesters worden vermoord en families raken ontheemd. In 1987 woonden nog 1,4 miljoen christenen in het Tweestromenland, nu minder dan 400.000. Er is een sluipende genocide gaande, en niemand kan die stoppen.”

(Bron: Reformatorisch Dagblad, 1 september 2010)

 

 




vrijdag 13 augustus

 Noord-Korea:  drie christenen geëxecuteerd

Nog steeds loopt de spanning op tussen Noord- en Zuid-Korea,  en vluchtelingen uit Noord-Korea brengen berichten mee van zware vervolging.

Nu pas werd bekend dat 23 christenen werden gearresteerd in de maand mei 2010.  Zij behoorden tot een ondergrondse kerk uit de provincie Pyongan.  Drie kerkleiders werden meteen geëxecuteerd, en de andere christenen werden afgevoerd naar het werkkamp Kwan-Li-So in Yodök.  In de Noordkoreaanse werkkampen zijn de omstandigheden onmenselijk:  de gevangenen moeten tot 18 uren per dag zware dwangarbeid verrichten, krijgen onvoldoende voedsel, en worden in vele gevallen slachtoffer van ziekte, uitputting en ondervoeding.

Het nieuws werd pas onlangs bekend, via enkelen die het land ontvlucht waren.  Het Noordkoreaanse regime tracht met zulk een hard optreden de verspreiding van het christendom tegen te gaan.


(bron:  Kerknet, 10.08.2010)




maandag 2 augustus 2010

Pastor vermoord in Russische republiek Dagestan


   

Dagestan is een autonome republiek van de Russische Federatie, gelegen ten zuiden van Rusland zelf, naast Georgië en boven Azerbeidjan, en is voor de meesten van ons een volkomen onbekend land. De belangrijkste religie in Dagestan is de Islam, die enorm aan invloed heeft gewonnen na de val van de Sovjet-Unie. Maar in dit land wonen ook christenen, en zij vormen een kleine minderheid.
Nochtans worden vele moslims gewonnen voor het Evangelie.Pastor Artur Suleimanov, 49 jaar oud, was bekend als de stichter van de grootste Protestantse kerk in Dagestan (Hosanna Christian Church), en als iemand die vele moslims bereikte met het Goede Nieuws.Hij ging er zelf van uit dat zijn kerkgemeenschap voor 80% uit bekeerde moslims bestaat. Op 15 juli 2010, toen hij het kerkgebouw in de hoofdstad Makhlachkala verliet, werd hij door onbekende schutters neergeschoten.Tot op heden zijn de moordenaars voortvluchtig. De media in Dagestan hadden in de weken vóór de moord een oproep gedaan om “maatregelen te nemen” tegen pastor Suleinov, omdat hij “te actief” was, en teveel etnische moslims tot het christendom bracht.
Pastor Suleimanov laat zijn echtgenote Zina en vijf kinderen achter.


(bron:  Compass Direct 30.07.2010)



Dinsdag 6 juli 2010

 Maleisië:  christenen vragen gebed voor hun land

 

In dit land is het voor de etnische Maleisiërs uitzonderlijk moeilijk om christen te worden, of te zijn.  Inwoners van buitenlandse oorsprong (China, Indonesië, India,...) zijn vrij in godsdienstbeleving, maar de etnische Maleisiërs behoren moslims te zijn.

Onlangs waren twee broeders uit Maleisië, Daniël en Rafaël te gast in België. Zij vertelden ons hoe Maleisiërs op soms wonderlijke wijze Jezus Christus mogen leren kennen.  Maar dit gaat niet zonder gevaar.   Hierna volgen enkele vragen tot gebed, die de broeders ons hebben gegeven:

-       Voor eenheid en vrijmoedigheid van de kerken om de Maleise christenen te ondersteunen

 

-       Voor Maleise  christenen die worden  vervolgd door hun familie of door de regering

 

-       Dat God de  Maleise  christenen  mag sterken in hun geloof

 

-       Voor vrijheid vanwege de regering om dingen op een christelijke manier te doen:

bv huwelijk , begrafenis ..

 

-       Bid voor Rafaël en Daniël bij hun evangelisatiewerk onder de moslims

 

-       Bidt voor de oprichting van een trainingscentrum voor Maleise christenen

 

-       Bid voor meer arbeiders in de oogst

 




woensdag 30 juni 2010

  Madagascar:  te onbekend om gehoord te worden

Acht predikanten opgepakt, een christelijke radiozender uit de lucht gehaald en voortdurende intimidatie van de kerk. Een korte omschrijving van de recente gebeurtenissen in Madagascar door Ds. Lala Rasendrahasina zoals hij ze omschreven heeft tijdens de vergadering van de World Communion of Reformed Churches. Hij is voorzitter van een protestantse kerk op het eiland waarvan zo’n 2,5 miljoen christenen lid zijn.

In Madagascar is ongeveer de helft van de bevolking christen, de andere helft is moslim of hangt de voorouderreligie aan. Het lijkt gunstig voor de christenen, maar dat is niet het geval. De protestantse kerk waagt het nl. om de kwestie van de mensenrechten in Madagascar aan het licht te brengen, en moet het daarvoor stevig ontgelden.

Het is zo dat mensen zonder vorm van proces worden opgepakt en maanden in een cel worden opgesloten. Niet enkel christenen, maar ook onschulde burgers, journalisten en soldaten. Enkel omdat zij zich kritisch hebben opgesteld tegenover het huidige regime.

Dit regime is zelfs internationaal niet erkend, maar noch de Europese Unie, noch Frankrijk, die het land vroeger had gekoloniseerd, tonen interesse. Het regime heeft zich ontwikkeld tot een dictatuur, en is uit op macht. Er is officieel vrijheid van godsdienst, maar in de praktijk wordt dat met de voeten getreden.

Ds. Rasendrahasina vraagt niet enkel om te bidden voor Madagascar, maar vraagt ook de hulp van internationale kerken. Het bewind blijkt geen draagkracht te hebben onder de bevolking, en er is verandering op til. Maar niet zonder hulp van buitenaf.

(Bron:  Reformatorisch Dagblad Nederland)




dinsdag 22 juni 2010

  Doodsbedreigingen ex-moslims in onze landen



Dagelijks komen er berichten binnen van christenen die vervolgd worden in moslimlanden in verre werelddelen.  Maar in ons eigen land wonen ook moslims, en als zij het christelijk geloof willen aanhangen, wacht hen eveneens een harde strijd

Volgend bericht ontvingen wij uit Nederland (bron: Friesch Dagblad). 

Vervolging hoeft niet steeds voor verre landen te zijn. Moslims die christen worden krijgen in Nederland vaak te maken met vervolging. Pesterijen van ex-geloofsgenoten zijn aan de orde van de dag, en doodsbedreigingen komen geregeld voor. Daarover luidt stichting Gave de noodklok. Andere bronnen bevestigen de bedreigingen. Dat meldt het Friesch Dagblad. “Mensen denken dat bedreigingen aan het adres van moslims die christen zijn geworden alleen in moslimlanden als Marokko of Irak gebeurt”, zegt Johanna Marten, teamleider van het Arabisch werk van stichting Gave, een interkerkelijke organisatie die kerken helpt om het evangelie aan asielzoekers te brengen.
“Heel veel mensen in Nederland hebben geen idee van de problemen die moslims in Nederland ondervinden als ze christen worden. Ze weten niet dat ook in Nederland concrete bedreigingen en aanvallen plaatsvinden in naam van de islam.”  Marten en de mensen uit zijn team horen maandelijks van “één à twee serieuze doodsbedreigingen” aan het adres van ex-moslims die zij begeleiden, vertelt hij. “Vaker nog horen we van mensen die met fysiek geweld te maken krijgen.”  Mensen laten na om aangifte van deze bedreigingen of gewelddaden te doen bij de politie, uit angst voor represaillemaatregelen.  Daarom zijn deze zaken zo goed als niet bekend bij de overheid, en kan er niet daadwerkelijk ingegrepen worden.




woensdag 16 juni 2010

 Pakistan:  250 gezinnen uit hun woning verdreven

 

Enkele weken geleden werd dit grote aantal gezinnen bevolen om hun huizen te verlaten in het district van Khanewal, in de provincie Punjab.  Het dorpshoofd van Katcha Khoh en andere moslims uit dit dorp hadden om deze uitzetting gevraagd, nadat christenen naar hun mening te fel hadden gereageerd op sexueel misbruik van christelijke vrouwen en meisjes door moslims.  Dit werd meegedeeld door een plaatselijke christelijke overheidsfunctionaris, Emmanuel Masih.

De christen mannen zijn overwegend landbouwers die overdag op het veld werken, en de vrouwen werken meestal als dienstpersoneel bij moslim werkgevers.  Deze werkgevers gebruiken hun machtspositie om de werkneemsters te dwingen tot sexuele contacten.

Het ging zo ver dat vier christen mannen naar het dorpshoofd en andere moslims toestapten om deze wantoestand aan te klagen.  Zij kregen onmiddellijk te verstaan dat ze het dorp moesten verlaten.  Hulp zoeken bij politie had volgens deze vier christenen geen zin, daar de politie enkel oor heeft voor (valse) beschuldigingen vanwege de moslims inzake godslastering door de christenen.  Hiervan werden trouwens onlangs twee christelijke koppels slachtoffer:   een bende gewapende moslims doorzochten hun huisvuil op zoek naar pagina’s uit de Koran, en ze werden later voor de rechtbank gedaagd.

Pakistan is een land dat aan de top staat in de wereld als het gaat om aanslagen en terrorisme, en vooral christenen zijn het slachtoffer van het geweld.




woensdag 2 juni 2010

 Noord-Korea: situatie christenen wordt steeds erger

 

De situatie tussen Noord- en Zuid-Korea is momenteel zeer gespannen;  beide landen staan met getrokken messen tegenover mekaar.

Maar wat is de situatie van de christenen in het arme, ontregelde Noord-Korea,  waar het leger belangrijker wordt geacht dan het welzijn van de burgers?

Andy Dipper, de directeur van onze zusterorganisatie in Groot-Brittanië,  Release International, bracht in januari 2010 een bezoek aan de grens tussen China en Noord-Korea, om er gevluchte christenen te ontmoeten.  Zij stelden dat 2010 naar verwachting een jaar wordt van enorme ontberingen en voedseltekorten. 

Een ex-gevangene uit Noord-Korea, die 10 jaar in een kamp had doorgebracht, getuigde dat velen stierven van honger en mishandeling. Hij had openbare executies bijgewoond en gezien hoe mensen hulpeloos stierven.  Maar ook buiten de kampen sterven mensen van honger en ontbering.

Maar steeds zijn er Noord-Koreaanse christen-vluchtelingen die terugkeren om het evangelie aan hun landgenoten te brengen.  Onze collega’s van Release International spreken van een zendelinge die voedselpaketten verspreidt waarin Bijbelteksten zijn verborgen.

Onlangs waren Jos Mariën, onze directeur, en zijn echtgenote Alida, op bezoek bij christenen in China.  Ook zij hebben de grensstreek bezocht, waarbij heel duidelijk te zien was dat er heel wat militaire activiteit gaande was.   Zij vernamen hoe een christelijke restauranthouder Noord-Koreaanse vluchtelingen een vergoeding gaf voor het van buiten leren van Bijbelgedeeltes.    Deze christenen konden dan, na terugkeer in hun land, deze teksten “doorgeven”, zonder betrapt te kunnen worden op het bezit van een Bijbel.  Je kan hierover meer lezen in ons maandblad van juni 2010.




Woensdag 19 mei 2010

 Geweld in Nigeria houdt aan

  






Op 24 april jl. reden Nathan S. Dabak (36), een hulp-redacteur, en Sunday Gyang Bwede (39), een reporter, naar Gado-Bako, nabij de stad Jos, om een plaatselijke politieker te interviewen.  Ze werkten voor de krant "The Light Bearer", die gepubliceerd wordt door de Kerk van Christus in Nigeria.

Onderweg werden de beide mannen aangevallen door een bende jongeren.  Zij gebruikten messen en machetes, en bleven doorgaan tot de mannen het leven lieten.  Samen met hen werden een motorrijder vermoord, die niets met de journalisten te maken had.

Op dezelfde dag werden nog vier christenen vermoord in het Dutse Uku District (in de buurt van Kano, noord-Nigeria).  Onlangs was het dode lichaam van een vermiste moslim-teenager teruggevonden, en een groot aantal moslim-jongeren nam daarop wraak tegen christenen.  Ook hier gebruikten ze messen en machetes.

Christenen in Nigeria hopen op rust en vrede na de vele aanslagen, maar het geweld blijft aanhouden.




Dinsdag 11 mei 2010

 Vietnamese overheid controleert telefoongesprekken

 

 

 

 

De organisatie “International Christian Concern s (I.C.C.)”    maakt  bekend dat de overheid in Vietnam gespecialiseerde apparatuur met bijbehorende software had aangekocht om gesprekken, gevoerd via GSM, te kunnen afluisteren.  Deze spionage-apparatuur werd reeds in 2006 aangekocht bij een Britse en een Amerikaanse firma.

Als ontdekt wordt dat de inhoud van een telefoongesprek neigt naar mensenrechten en vrijheid van godsdienst, wordt de verbinding verbroken.  Hierdoor wordt het steeds moeilijker om betrouwbare informatie te kunnen ontvangen vanuit die gebieden waar vervolging heerst.

De leider van de “Montagnard Foundation”, organisatie die zich het lot aantrekt van de vervolgde Montagnard-christenen (woonachting in de bergstreken), stelt dat deze afluisterpraktijken erop duiden dat de overheid de controle op de bevolking opvoert.  Vooral gesprekken die met het buitenland, en voornamelijk met de Verenigde Staten, gevoerd worden, worden nauwgelet opgevolgd.

De overheid weet niet wie een mobiele telefoon heeft, maar als zij een telefoongesprek oppikken van een politieke opponent, worden agenten naar het dorp van de beller gestuurd om zijn GSM in beslag te nemen, en om in vele gevallen ook de beller zelf te arresteren.   Soms blijft dan deze persoon een lange tijd in de gevangenis, en loopt veel kans op marteling.

Ondertussen rapporteert I.C.C. reeds 15 (bekende) gevallen van vervolging in Vietnam sinds het begin van dit jaar.  De Montagnard Foundation heeft  vier voorvallen gedocumenteerd inzake christenen die geslagen en gemarteld werden.

(bron:  WorldNet Daily, auteur: Michael Carl)




vrijdag 7 mei 2010

Bangladesh: Fanatieke boeddhisten verdrijven christenen uit hun dorp

Maar zelden bereiken ons berichten over vervolging van christenen vanwege boeddhisten.
In Jamindhonpara, een dorp 340 kilometers ten zuidoosten van de hoofdstad Dhaka, Bangladesh, hebben extremistische boeddhisten christenen bedreigd, aangevallen en tenslotte verdreven uit het dorp.

Deze boeddhisten trachtten de christenen in hun dorp ervan te overtuigen hun geloof in Christus te verzaken, maar slaagden er niet in.  Toen kwam het tot gewelddadige acties.
Op 30 april wilden de 11 leden van de Lotiban Baptist Kerk hun wekelijkse gebedssamenkomst houden, toen de fanatieke boeddhisten, gewapend met knuppels en bamboestokken, de christenen begonnen weg te jagen. De dag nadien, 1 mei, namen ze vier mannen en een vrouw gevangen, die als christenen samengekomen waren, waarbij ze de vrouw stevig toetakelden. Ze dreigden ermee hen te doden als ze zich niet binnen 24 uur bekeerd hadden tot het Boeddhisme.

Op zondagochtend 2 mei vielen de extremisten de huizen van christenen binnen, en dreven ze de straat op, zodat ze zeker niet zouden bijeenkomen voor de zondagdienst. Uiteindelijk vluchtten de christenen naar een nabijgelegen dorp. De christenen zeiden dat er hoegenaamd niet te praten viel met de boeddhisten. Eén iemand merkte op: “Ze doen gewoon wat ze willen. Het is onbeschrijfelijk: ze jagen ons op, net zoals iemand op een dolle hond jaagt om die van kant te maken.”


(bron:  Compass Direct)



Admin login